Greyhound

 

 

 

Monday, 1 September 2008

 

วันจันทร์ แต่ความรู้สึกยังเป็น Holiday mode อยู่เลย

ช่วงนี้ความขี้เกียจครอบงำอยู่เสมอๆ

 

คงติดซีรี่ส์ และติดหนังสือมากไปมั๊ง เลยทำให้ไม่อยากทำอย่างอื่น

อยากอยู่บ้าน นอนเฉยๆ ดหนัง อ่านหนังสือเพลินๆ

อากาศมันร้อนด้วยแหละ

ไม่ค่อยอยากขยับเขยื้อนร่างกาย.. มันอุ้ยอ้าย บอกไม่ถูก

ฮ่าๆๆ เพ้อเจ้อจริง สรุปคือขี้เกียจนั่นแหละ

คำเดียว.. จบ

 

วันนี้ตื่น 7 โมงครึ่ง อาบน้ำด้วยความเร็วไวกว่าแสง

ออกจากบ้าน แวะรับอ้อยที่หน้าปากซอย 8.04 น.ไม่ขาดไม่เกิน ไวป่ะหล่ะ?

 

อ้อยบอกว่าที่ถนนใหญ่รถติดมากๆ

เราเลยตัดสินใจกันว่า วันนี้ไปซอยลัดทางลาดพร้าว 101 ทะลุลาดพร้าว 87

แล้วก็ทะลุเลียบทางด่วนรามอินทรา-อาจณรงค์ก็แล้วกัน

 

แต่พอขับมาจนถึงทางไปซอย 87 ปรากฏว่ารถติดมากๆ ซะงั้น

เลยเปลี่ยนแผน

กลับรถ แล้วย้อนกลับไปออกตรงร้านบ้านก้ามปู เพื่อเข้าเลียบทางด่วน

เป็นการเดินทางที่พิลึกที่สุด

อ้อมโลกเพื่อหนีรถติดบนถนนลาดพร้าว.. ฮาาาา

 

แต่สรุปก็คือ ออกจากบ้าน 8 โมงคับท่าน มาถึงภัทร 9.45 คับพี่น้อง

ไปสระบุรี เร็วกว่าไหม?

 

วันนี้งานเยอะมากกกก มีอะไรวุ่นวายนิดหน่อยให้ต้องแก้ไข

ก็ทำๆ กันไป ขำๆ

คิดมากก็เครียด คิดน้อยก็ไม่เสร็จ

ไม่คิดเลยก็ปัญญาอ่อนแล้ว

 

ทำงานจนไม่ได้กินข้าวกลางวัน เหมือนจะน่าสงสาร

แต่เปล่าเลย

เพราะพี่เอนั่งกินขนมทั้งวัน ฮ่าๆๆ

 

บ่ายๆ ไ้อ้อ้อยลงไปข้างล่าง ซื้อข้าวเกรียบปากหม้อมาฝาก

 

 Greyhound

 

กินจนปากเป็นกลิ่นกระเทียม

ฮ่วย!

 

 

ตอนเย็น พี่โอ๋ต้องไปซื้อของให้ BY ที่ emporium

ก็เลยโทรนัดบีให้ไปเจอกันที่นั่น จะได้กลับบ้านพร้อมกัน

 

ไอ้บีไปถึงก่อน เพราะว่านั่งรถไฟฟ้า

เลยบอกให้เดินเล่นรอไปก่อน

 

กว่าพี่เอจะไปถึงก็ประมาณ ทุ่มครึ่ง ก็เลยเดินไปเจอกันที่ร้าน Boots

ไปถึงก็ถามพนักงานถึงของที่สั่งเอาไว้

 

แล้วก็พบว่า... จริงๆ แล้วของที่ BY สั่งเอาไว้คือ

 

shampoo & treatment ยี่่ห้อ Charles Worthington Q&A FRIZZ คับผม

 

 

Greyhound 

 

มันคงฮิตมากในหมู่คนต่างประเทศ

เพราะงวดนี้ ซื้ออย่างละ โหลเลยทีเดียว ราคารวมทั้งสิ้น 9,600 บาทถ้วน

มายก๊อด แพงไปนะ ได้ข่าว

 

ไอ้เราก็หวังดี กลัวจะซื้อผิดอัน ก็เลยโทรไปถาม

 

พี่เอ : คุณ BY shampoo & conditioner เป็นกระปุกเล็กๆ สีเขียวๆ กลมๆ ถูกไหมคะ

คุณ BY : ถูกครับ ไม่แพง.. ซื้อที่เมืองไทย ถูกแล้ว ที่สิงคโปร์ไม่มีขาย

 

แป่ววววววว

 

คนละเรื่องเดียวกันจริงๆ

 

 

 

วันนี้กินข้าวกันที่ Greyhound ^_^

 

ไปถึงประทินดา ไม่พูดพร่ามทำเพลง สั่งเมนูแรกโดยไม่ปรึกษาใคร

 

ระหว่างนั่งรอ....

 

ถ่ายรูปให้พี่โอ๋

 

 

 

Greyhound 

 

 

พี่โอ๋ถ่ายให้เอกะบีบ้าง...

 

 

 

Greyhound

 

 

 

ถ่ายสวยมากกกก ฝีมือเยี่ยม! ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองสวยได้ใจขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

 

ในที่สุด อาหารก็มา...

 

ก๋วยเตี๋ยวห่อหมูสับ แสนโรแมนติก

 

 

Greyhound 

 

 

ชอบก๋วยเตี๋ยวห่อหมูสับที่ greyhound ที่สุดแล้ว จำได้ว่ากินครั้งแรกแล้วเก็บไปฝัน

 

เว่อร์ป่ะหล่ะ .. แปลก แต่จริง

 

คือรู้สึกว่าหมูสับที่เค้าผัดเสร็จแล้วมันช่างเข้ากันได้ดีจริงๆ กับน้ำจิ้มพริกตำ

คือมันรสชาติถูกใจใช่เลย ไม่ขาดไม่เกิน ไม่กินไม่ได้

ถึงจะเลอะเทอะหน่อย

 

แต่ก็โรแมนติกดี ฮ่าๆๆๆๆๆ อย่าเพิ่ง งง

 

ทำไมโรแมนติกอ่ะเหรอ? ก็มันโรแมนติกตอนที่ต้องห่อให้คนข้างๆ นั่นแหละ

 

 

Greyhound

 

 

เค็มๆ กันไปตามระเบียบ... ^_^

 

สั่งของกินเล่นแล้้ว คราวนี้ก็เมนูของตัวเอง.. สิ้นคิดมากๆ

 

วันนี้อยากกินอาหารเส้น

จริงๆ แล้วก่อนสั่ง นั่งคิดถึงสปาเก็ตตี้ไวท์ครีมซ๊อส ที่ Kuppa อยากกินๆๆๆ

ก็เลยตัดสินใจสั่งคาโบนาร่าที่นี่ซะเลย

 

 

สปาเก็ตตี้คาโบนาร่า

 

 

Greyhound

 

 

อืมนะ.. หน้าตาใช้ไปวัดไปวาได้ แต่รสชาติงั้นๆ

ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ คือถ้าคะแนนเต็ม 10 ก็คงได้แค่ 6-7 คะแนนละมั๊ง?

 

 

มาดูของหมีบู กันบ้าง

 

 

 

สปาเก็ตตี้กุ้งแม่น้ำ

 

Greyhound

 

 

อันนี้ของจริงหน้าตาดีมากกก สวยน่ากิน

แต่รสชาติ ไอ้บีกินไม่หมดอ่ะ ไม่รู้่ว่ามันเยอะ หรือมันไม่อร่อยกันแน่

พี่เอชิมไป 2-3 คำ อืมมม so so มากๆ

 

 

จานนี้ของเจ้าภาพ มิสไซ่ง่อน...

 

 

Greyhound

 

 

ชิมไปคำเดียว.. จบเหมือนกัน... ไม่ใช่แนว

 

เฮ้อออ ผิดหวังกับอาหารคาวมากๆ

คุณภาพลดลง หรือว่าเราสั่งอะไรที่มันไม่อร่อยวะ ไม่ค่อยแน่ใจ

 

ระหว่างที่บีกำลังชุลมุนกับสปาเก็ตตี้กุ้ง พี่เอก็อ้อนวอนพี่โอ๋ให้ช่วยจัดการจานของพี่เอ

ฮ่าๆๆๆ ฉลาดที่สุด กินไม่หมด ยกให้เทศบาล

 

ส่วนตัวพี่เอก็เดินแท๊ดๆๆ ไปสั่งขนม

 

ถะแด้นนนนนนนน

 

 

โอรีโอ้ชีสเค๊ก

 

 Greyhound

 

 

ไอ้บีหน้าตาหื่นมากกกกกก

 

 

 Greyhound

 

 

บานาน่าเครปเค๊ก

 

 

 Greyhound

 

น่ากินใช่ไหมล่ะ

 

ก็ยังดี ของคาวไม่อร่อย แต่ของหวานเรียบ!

 

 

หมดไปอีกหนึ่งวัน ที่ยังคงมีความสุขกับการกิน

 

 

Tuesday, 2 September 2008

 

เมื่อเช้าทำท่าจะหยุดงานเนื่องจาก state of emergency

แต่ผลสุดท้ายก็ไปทำงาน....

 

แต่ไอ้บีนี่สิฮากว่า

 

เมื่อเช้าบีออกจากบ้านตั้งแต่ก่อน 7 โมงแล้ว

พอซัก 7 โมงครึ่ง พี่เอโทรบอกพี่บีว่าวันนี้เค้ามีประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน

ให้พี่บีลองโทรไปถามที่ลูกค้า ว่าวันนี้ลูกค้าพี่บีหยุดหรือเปล่า

 

ได้ใจความว่าวันนี้ลูกค้าพี่บีหยุด

พี่บีก็เลยได้หยุดด้วย สบายจริงเชียว

 

 

พี่บีเลยนั่งรถเมล์กลับบบ้าน

แต่ด้วยความที่ไม่อยากอยู่บ้านคนเดียว ก็เลยตัดสินใจไปนั่งทำงานที่ ที่ทำงานพี่เอด้วยกัน

 

ฮา ป่ะ หล่ะ?

 

ตอนเที่ยงพาบีไปกินข้าวที่เต้นท์ แล้วก็เดินช๊อปปิ้ง

พี่บีได้เสื้อมา 1 ตัว.. สีเจ็บมาก กลับมาถึงบ้าน she ก็ลองเลย

 

 

เสื้อสีเจ็บไหม? แต่พี่เอชอบ เลยยุแยงให้ซื้อ ฮ่ะๆๆ

 

 Greyhound

 

ข้อคิดวันละนิด จิตแจ่มใส

วันนี้โอ๊ตกับบีคงรู้ดีว่าพี่เออารมณ์เสียมากๆ กับร้านโจ๊กตรงวัดบึง

โมโหจนไม่ได้กินโจ๊กที่สั่งมาซักคำเดียว

ไม่แม้แต่จะชิม

ถ่ายรูปร้านโจ๊กมาด้วย กะว่าจะมาบ่นในไดอารี่

โมโหมากๆ และไม่พอใจคนขายอย่างรุนแรงด้วย

แต่ก็พยายามระงับอารมณ์เอาไว้

 

พอกลับมาถึงบ้าน ได้อาบน้ำ ได้ดื่มน้ำเย็นๆ ได้คุยกะพี่โอ๋

ก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้น

ความโกรธก็คลายลงไป

แล้วก็ไม่อยากบ่นถึงเรื่องคนขายโจ๊กอีกต่อไปแล้ว

 

นึกถึงคำพูดของคุณแม่ ที่คุณแม่ เวลาโกรธ ก็มีแต่ใจเราเองนั่นแหละที่โกรธ

คนที่ถูกโกรธ หรือคนขายโจ๊ก ก็คงจะยังสบายอุรา

มีแต่ใจเรานั่นแหละ ที่ยังคงโกรธ อาฆาต พยาบาท หงุดหงิดใจ

คนที่ถูกโกรธ หรือคนขายโจ๊ก ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรกับเราด้วยเลย

 

อือ หายโกรธแล้ว

แต่จะไปกินอีกรอบหรือเปล่านั่นเป็นอีกเรื่องนึง

ซึ่งยังไม่ได้ตัดสินใจ

เช๊อะ!

 

ต่อไปนี้ เวลาโกรธพี่โอ๋ จะพยายามห่างๆ กันไปก่อน

ให้ต่างคนต่างอารมณ์ดีแล้วค่อยมาคุยกันโน๊ะ

 

เดี๋ยวบ้านแตก องค์ลง

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เรายังไม่ชอบให้คนมาบึ้งตึงกับเราเลย

แล้วเวลาเราบึ้งตึงกับคนอื่น คนอื่นจะชอบเหรอ?

 

     Share

<< Pepper Lunch13 Coins & Kinzai Ramen >>

Posted on Wed 3 Sep 2008 9:14

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

happy birthday to Be
MK & Swensens
hot pot & kinzen
เครียด...
13 Coins & Kinzai Ramen
Greyhound
Pepper Lunch
Somboon Restaurant
ฮั่นแน่!!
บ่นไปสองไพเบี้ย
เหรียญ 2 บาท

                           
แอบแวะเข้ามาตอนว่างจากสอนจ้า
ดีใจมากที่ยังจำคำพูดของแม่ได้
เราโกรธเขาก็เหมือนไฟที่เผาใจเราอยู่ทุกวี่ทุกวัน ร้อนรุ่มกลุ้มอุราอยู่ตลอดเวลา ส่วนคนที่ถูกโกรธอาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าเราโกรธเขา คิดเอาเองก็แล้วกันนะ แม่รู้ว่า ....ลูกของแม่ฉลาดขึ้นทุกๆ วัน ไชโย้ ดีใจจัง ดีใจมั่ก ๆ เลย รักลูกมากขึ้นทุก ๆ วันเลยจ้า
แม่ตุ๊กเองจ้า   
Fri 5 Sep 2008 14:59 [2]

ทีชั้นคิดถึงแก แล้วแกไม่คิดถึงชั้นบ้างวะไอ้กอลิล่า
ชิมแปนซี   
Wed 3 Sep 2008 21:01 [1]