วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

 

กลับมา up เรื่องกลับบ้านที่หนองคายให้จบ จะได้ไม่ต้องดองเอาไว้ เพราะว่ามีหลายอย่างที่อยากให้มันบันทึกอยู่ในไดอารี่นี้ เผื่อว่ากาลเวลาที่ผ่านไปจะได้มีเครื่องมือที่ช่วยในการจดจำ เสียเงินแล้วนี่? ต้องใช้ให้คุ้มค่า

 

 

 

และแล้ว ก็ถึงเวลาที่ต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ สามวันมันช่างเร็วจริงๆ เวลากลับบ้านแล้วจะต้องกลับกรุงเทพฯทีไรเป็นอาการหดหู่เล็กๆ ทุกที ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยเปลี่ยนเลย

 

 

 

ตอนเช้า เดินถ่ายรูปเล่นเรื่อยเปื่อยหน้าบ้าน ตามคำสั่งน้ำหวาน บอกให้ถ่ายรูปดอกไม้หน้าบ้านมาฝาก

อ๊ะ จัดห้ายยย

 

 

 

แมวน้อยในอ่างบัว...

 

 

วันที่สาม อิ่มท้อง 

 

 

พอถ่ายเสร็จ ดูรูป แล้วก็สงสัยว่า แมวมองอะไรหว่า?

อ๊าวว แมวมอง ก็ต้องมองพวกนางแบบไง ฮ่าๆๆๆ ยังเสี่ยวได้อีก

 

 

 

กล้วยไม้ที่บ้านกำัลังออกดอก

 

 

วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

คุณแม่จะเอาอันที่ออกดอกมาแขวนไว้ตรงใกล้ๆ ที่คนเห็น ส่วนอันที่ยังไม่ออกดอกก็เอาหลบๆ ไปก่อน ตอนนี้มีไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ เลยได้มาแค่ไม่กี่รูป

 

 

 

วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

อันนี้ไม่รู้เรียกกล้วยไม้พันธุ์อะไร.. ใหญ่ดี สีสวยด้วย กลีบจะแข็งๆ หน่อย เอชอบ

 

 

วันที่สาม อิ่มท้อง 

 

 

 

เดินเล่นถ่ายไป ถ่ายมา คุณพ่อ request ว่า.. ถ่ายต้นพวงครามให้พ่อหน่อย กำลังออกดอกเป็นพวงสีม่วงเต็มต้นเลย ตัดกับใบสีเขียว อือแฮะ สวยจริงๆ ด้วย

 

 

วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

มะเฟืองต้นนี้กินประจำ แถมกินไม่ทันอีกต่างหาก ไม่รู้คุณพ่อปลูกอิท่าไหน ดกมากๆ มีต้นเดียว ลูกเป็นร้อย หล่นลงมาทิ้งอยู่ที่พื้นเกลือนกลาดไปหมดเลย

 

 

 

วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

จริงๆ ถ่ายรูปต้นไม้ที่บ้านมาเพียบเลย แต่ขี้เกียจแปะ ใครอยากดูก็แว๊ปไปมัลติพลายแล้วกันนะจ๊ะ

 

 

วันที่สาม อิ่มท้อง 

 

 

พอตกสายๆ กินข้าวกินปลาเสร็จก็พาพี่หว้าออกไปซื้อของฝาก พวกหมูยอ แหนมเนือง ไส้กรอก ปลาแห้ง แล้วก็กลับมาเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าที่บ้าน สรุป กว่าจะได้ออกจากหนองคายก็ประมาณ 10 โมงกว่าๆ

 

 

วันนี้เราจะไปแวะอุดรกันก่อน เพราะตั้งใจจะไปแวะร้านโบและกินข้าวเที่ยงกันที่นั่น (ได้ข่าวว่าเพิ่งกินข้าวเช้า)

 

 

พอไปถึง เชฟใหญ่กำลังนอนเล่น ฮ่ะๆๆ เลยสั่งให้ลุกขึ้นมาทำอาหารเลี้ยงพี่ๆ ป้าๆ หลานๆ

 

 

 

หน้าร้าน..

 

วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

ไอ้โบมันตั้งชื่อร้านว่า rainbow เพราะมันบอกว่ามีชื่อมันด้วย ก็ดีนะ จะได้รู้สึกมีความเป็นเจ้าของ เอดีใจที่น้องมีวันนี้ และก็รู้ว่าน้าบู๊กะน้าต๋อยก็คงรอวันนี้เหมือนกัน วันทีน้องเรียนจบแล้วก็เริ่มต้นยืนได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง คนเป็นพ่อเป็นแม่จะหวังอะไรมากไปกว่าลูกสามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเองอย่างไ่ม่ต้องเป็นห่วง

 

 

 

ร้าน rainbow เป็นเหมือนห้องแถวชั้นเดียว ไม่กว้างไม่แคบจนเกินไป อยู่ติดกับหอพักหรือ apartment อะไรซักอย่างเนี่ยแหละ (ไม่รู้จัก) เปิดขายอาหารตามสั่ง ซึ่งมีเมนูไม่มาก คัดเอาเฉพาะอาหารที่คิดว่าคนจะนิยม กินง่ายๆ ราคาไม่แพง เหมาะกับนักเรียนและคนที่พักอยู่ละแวกนั้นมานั่งกิน หรือสั่งกลับบ้านก็ได้

 

 

ในร้านมีอยู่ประมาณ 8-10 โต๊ะ ก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดีทีเดียว ไม่เล็กไม่ใหญ่ พอประมาณ

 

 

 

เจ้าของร้าน

 

วันที่สาม อิ่มท้อง 

 

 

 

มีเมนูขนมปังเย็น น้ำปั่น ไอติมด้วยนะ

 

วันที่สาม อิ่มท้อง 

 

 

 

 

เอชอบน้าบู๊รูปนี้.. ไม่ได้เห็นน้าบู๊ยิ้มแบบสุดๆ ไปเลยแบบนี้นานแล้ว

 

 

วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

 

เชฟมือทอง เจ้าของร้านกำลังแสดงฝีืมือเลี้ยงพี่ๆ น้องๆ

 

 

 วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

สู้ตายนะน้าโบ... ขนุน กะ น้าเอ เอาใจช่วย

 

วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

อิ๊ก บรรณ ก็อิ๊กบรรณ เหอะ.. จะสู้ได้รึ?

 

น่ากินไหมเอ่ย?

 

 วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

ก็ดูหน้าพี่เทพ ดิว่าอร่อยป่าว

 

 

วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

วันนี้น้องทำไข่กะทะ สปาเก็ตตี้ซอสหมู ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ หมูผัดพริกไทยดำ ข้าวอบสับปะรด และโอรีโอ้ปั่นตบท้าย ไม่น่าเชื่อเลยว่าน้องเรามันทำได้วุ๊ย อร่อยซะด้วย

 

 

 

กินเสร็จก็นั่งเล่นพักนึง แล้วก็ออกเดินทาง เพราะเส้นทางยังอีกยาวไกล

 

 

รถเยอะเชียว... ช่วงเขื่อนลำตะคอง

 

 

วันที่สาม อิ่มท้อง

 

 

 

มาถึงบ้านป้าดมที่สระบุรีก็ทุ่มครึ่ง แวะทานข้าวเย็น แล้วเอกะบีก็บึ่งรถกลับกรุงเทพฯ กันเลย เฮ้ออ คิดถึงบ้านจังเลยนะ

 

 

วันนี้วันศุกร์แล้ว ช่วงนี้ชอบนอนไ่ม่หลับ จิตตกเล็กๆ บอกไม่ถุก เมื่อกี้เลิกงานแล้วไปดูหนังเรื่อง underworld มา ชื่อเต็มๆ ชื่ออะไรไม่รู้จำไม่ได้แล้ว หนังเลิก 3 ทุ่มกว่าๆ ก็เลยโทรหาบี ปรากฏว่าบีเกือบถึง Big C แล้ว ก็เลยรอรับน้องกลับบ้านมาพร้อมกันเลย

 

 

รถติดมากมาย ใช้เวลาจากบิ๊กซี ถึงบ้านประมาณ 45 นาที พอเปิดฟัง จส 100 เลยได้ความว่าไฟไหมแถวๆ รามคำแหง 50

 

 

เอ่อ ทำไมชื่อซอยมันคุ้นๆ หว่า เลยโทรหาอ้อย.. ปรากฏว่าเป็นซอยหออ้อยพอดี

 

แย่จังเลยนะปีนี้.....

 

 

     Share

<< วาเลนไทน์ที่ 7 ก่อนครบรอบ 8yrs anniversaryทริปถ่ายภาพกับ pixview >>

Posted on Sat 21 Feb 2009 1:24

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

Dream world... โลกแห่งความฝัน
8yrs anniversary...
นก กะ ซูชิ มันคนละเรื่องกัน
ภาพ = ความทรงจำ
ทริปถ่ายภาพกับ pixview
วันที่สาม อิ่มท้อง
วาเลนไทน์ที่ 7 ก่อนครบรอบ 8yrs anniversary
วันที่สอง.. อิ่มบุญ
วันแรก.... ก็อิ่มเอม...
ลองของก่อนกลับบ้านไปกอดคุณพ่อ คุณแม่ ^^
เศร้า - วีนแตก - บ้า - เห่อ - วันพิเศษ&คนพิเศษ

                           
พี่เอสงสัย diary เรื่มจะเป็น ฟอสซิล แล้วนะ
oatty   
Wed 4 Mar 2009 20:45 [4]

อ่านแล้วหน้านี้อ่ะ

มันเริ่มเค็มแล้ววววว
ยูอิจัง   
Thu 26 Feb 2009 11:47 [3]

เฮ้ย ยุ่งมากเหรอแก ไม่ตอบฉันเลย ไดก็ไม่อัพ
เตย RB   
Wed 25 Feb 2009 10:27 [2]

เอ

ตกลงชาตินี้กูกะมรึงจะได้กินข้าวมันไก่มั๊ยอ่ะ เอาสักวันนะ เย็นไหนอ่ะ ซะที
เตย RB   
Sun 22 Feb 2009 12:49 [1]